WYSTAWY PLANSZOWE

STARE BABICE, KAMPINOS,WOLICA, ŚWIDNICA.Grodno (Republika Białoruś), WARSZAWA (Zamek Królewski)
 
Wystawa „Jan Paweł II – jakiego pamiętamy”
 
jp2_00[1]
Wystawa odwołuje się do istniejącego w pamięci i przeżyciach wielu Polaków wizerunku Papieża z polskiej ziemi. Bliskiego, gdy odwiedzał Ojczyznę ale także, gdy dawał świadectwo wiary i człowieczeństwa na całym świecie.
Nauczyliśmy się Jego gestów, uśmiechu, rozpoznawaliśmy brzmienie głosu i postawę. Towarzyszyliśmy Mu poprzez relacje dziennikarskie, fotograficzne i obraz telewizyjny zarówno wówczas, gdy szedł jak silny pielgrzym odważnie głoszący Ewangelię jak i wtedy, gdy znękany ludzkim cierpieniem i słabością nadal świadczył o miłości.

Patrzyliśmy na Niego okiem kamer i aparatów fotograficznych – tak też ukazany został na wystawie, która nie jest syntezą pontyfikatu, podsumowaniem nauczania, wypowiedzią na temat Jego wpływu na historię świata przełomu XX i XXI wieku.

jp2_01[1]

Ekspozycja opowiada o Tym, którego tak zapamiętaliśmy. O Papieżu, który mówił światu o Bogu, miłości, wolności, sumieniu, prawdzie, cierpieniu i zbawieniu.

Z Jego nauczania być może pamiętamy zaledwie powiedzenia, które weszły do naszego języka i doświadczenia oraz tożsamości chrześcijańskiej.

Obraz trwa najżywiej.
Oto Jan Paweł II jakiego pamiętamy – żyjący tak niedawno na naszych oczach, utrwalany na milionach zdjęć, a jednak – jak każdy dążący do świętości – ukryty, znany tylko Ojcu.
Jan Paweł II jakiego pamiętamy.

Wystawa była prezentowana już kilkanaście razy. Gościły ją parafie, domy kultury, biblioteki. W 2010 roku pokazywana była w Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim w Warszawie.
Duże znaczenie miała ekspozycja w katedrze w Grodnie na Białorusi, otwarta w kwietniu 2008 roku, po której plansze wystawowe odwiedziły kilka białoruskich parafii katolickich. Wystawa na Białorusi organizowana była we współpracy z Konsulatem Generalnym RP w Grodnie.

________________________________________________________________________________

Wystawa „Polska z nieba” – fotografia lotnicza Tomasza Stępnia

  stepien_00[1]

Wystawa składa się z ponad 60 fotogramów przygotowanych do prezentacji plenerowej. Fotogramy, opatrzone lokalizacją GPS i oszczędnym, dwujęzycznym komentarzem ukazują nieznane piękno polskiej ziemi, czasem zaskakujące i niesamowite.

Wystawę organizuje BPS we współpracy z Agencją Fotograficzną KUMULUS.

Ostatnio plansze eksponowane były w Konsulacie Generalnym RP w Grodnie na Białorusi.

__________________________________________________________________________

STYCZEŃ 2008 / Świdnica

KWIECIEŃ 2009 / Warszawa, ArtBem

MAJ 2009/ Warszawa, KIK

CZERWIEC 2009/ Staszów

Tradycja. Pamiątki kultury żydowskiej w Świętokrzyskiem

 afisz_P1190328

Ekspozycja jest pierwszą częścią artystycznej, nastrojowej dokumentacji judaików pozostających na wolnym powietrzu. Ekspozycja oprowadza nas po synagogach i cmentarzach.

Fotografie i teksty fragmentów modlitwy z synagogi w Tykocinie, skłaniają do refleksji i zadumy nad uniwersalnym i historycznym wymiarem ludzkiego doświadczenia.

Wystawa składa się z 37 plansz-zdjęć (100x70cm), oprawionych w ramy aluminiowe oraz 8 plansz z tekstami. Autorem fotografii jest Andrzej Heldwein.

kultura_zydowska_01[1]

 ______________________________________________________

SIERPIEŃ 2008 / Grodno (Republika Białorusi)

Paryż-Grodno.Wystawa fotografii Natalii Rakitskiej-Jamard

Wystawa zorganizowana była w Galerii Miejskiej w Grodnie na Białorusi

pod patronatem Konsula Generalnego RP

Ktoś powiedział, że centrum Europy rozpięte jest pomiędzy Francją a Białorusią. Fotografie Natalii Rakitskiej-Jamard, Białorusinki urodzonej na Grodzieńszczyźnie, a dziś mieszkającej we Francji, są wizualną klamrą, spinającą środek Europy.

 przed galerią_S6303178

Przed Galerią Miejską w Grodnie w czasie trwania wystawy „Paryż-Grodno”

Czy odległość geograficzna, kulturowa i obyczajowa pomiędzy Paryżem a Grodnem – zwłaszcza ta widziana w ulicznej codzienności i szczegółach, umykających czasem pobieżnej obserwacji – jest duża? Jaka jest?

Próbujemy, kierowani okiem aparatu fotograficznego i wrażliwym spojrzeniem Pani Natalii, zanurzyć się w życie. Przebiegniemy ulice, place, galerie, wystawy sklepowe Paryża i Grodna nie po to, by poddać się reportażowej dokumentacji, ale by skorzystać z zaproszenia do refleksji. Jak blisko jest z Grodna do Paryża! Jak daleko jest z Grodna do Paryża!

Wystawa składa się niejako z trzech „części”. Pierwszą z nich jest doświadczenie życiowe i poszukiwanie artystyczne Natalii Rakitskiej-Jamard. Można więc powiedzieć, że wystawa powstała, w podstawowej swojej części, zanim Pani Natalia wzięła do ręki aparat fotograficzny.

Drugą częścią ekspozycji są fotografie. Możemy je zobaczyć na planszach, zestawione po dwie; najpierw fotografia z Paryża, potem z Grodna. Podobieństwo sytuacji, lapidarne podpisy, skojarzenia, różnice – ale tematem zawsze jest człowiek: najczęściej kobiety i dzieci, bo to najwrażliwszy element tej fotograficznej impresji i refleksji. Ważną, choć ukrytą cechą tych zdjęć jest to, że z większością fotografowanych osób Pani Natalia rozmawiała, zna nie tylko  ich imiona, ale także część ich życiowej historii.

Wreszcie część trzecia wystawy – zwiedzający. Ci, którzy przychodzą ze swojego życia, bo postanowili zobaczyć wystawę, bo przyprowadził ich tu przypadek lub rzucili tylko na chwilę, w biegu jedno spojrzenie… To najcenniejsza część wystawy, może być najbardziej osobista, emocjonalna i prawdziwa. Bez niej ekspozycja byłaby statyczna i nieruchoma. Ta „część” wystawy pozostanie najdłużej.

W GALERII_S6303185

 Wystawa w Galerii Miejskiej w Grodnie

Autorka i Organizatorzy wystawy nie chcą stawiać tez, ani wyciągać wniosków. Nie wartościują, nie kwalifikują i nie pouczają. Chcą wspólnie odbyć podróż, która dotyczy ludzi, pozwala ich poznawać, choć zachowuje i respektuje ich tajemnice i prywatność.  

WERNISAŻ_02_S6303288

 wERNISAŻ_S6303278

 Wernisaż wystawy „Paryż-Grodno” w Galerii Miejskiej zgromadził liczną publiczność